Τα ψέματα σχετικά με το “παράνομο” της απεργίας των χαλυβουργών

Ελευσίνα, 21 Ιουλίου 2012

Ο νομικός σύμβουλος του σωματείου εργαζομένων της ελληνικής χαλυβουργίας περιγράφει και σχολιάζει τη δικαστική απόφαση, η οποία κρίνει ως παράνομη την απεργία των χαλυβουργών. Η περιγραφή έχει εξαιρετικό ενδιαφέρον, καθώς απομυθοποιεί τα περί “παράνομης απεργίας” και καθιστά ιδιαιτέρως εμφανή την αντίθεση με την “εικονική πραγματικότητα” που πλάθεται από τα ΜΜΕ.

Η πρώτη προσφυγή είχε γίνει από 8 εργαζόμενους με την αιτιολογία ότι “παρεμποδίζονται από τους απεργούς να πάνε στη δουλειά τους”. Κατά τη διαδικασία της προσωρινής διαταγής ο πρόεδρος απέρριψε αυτό τον ισχυρισμό, καθότι θεωρήθηκε ότι οι εργαζόμενοι αυτοί δεν είχαν αντικείμενο εργασίας, εφόσον όλοι οι υπόλοιποι απεργούσαν και κανένας δεν τους εμπόδισε να μπουν μέσα στο εργοστάσιο. Οι πύλες δε του εργοστασίου ήταν ανοιχτές και ουδέποτε είχαν κλειδωθεί.

Μετά από εκείνη την αποτυχία τους κατέθεσαν αγωγή για να κριθεί η απεργία παράνομη και καταχρηστική. Όπως περιγράφει ο νομικός σύμβουλος:

Παράνομη σημαίνει να μην τηρηθούν οι προϋποθέσεις του νόμου. Με το νόμο, μια απεργία πρέπει να γίνει με μια διαδικασία […] α) πρέπει να γίνει Γ.Σ. εργαζόμενοι, β) με μυστική ψηφοφορία, γ) να ειδοποιηθεί ο εργοδότης και δ) να υπάρχει προσωπικό ασφαλείας. Καταχρηστική (σημαίνει ότι) γίνεται για λόγους που ξεπερνάνε το δίκαιο των αιτημάτων (πχ για προσωπικούς λόγους) και γι’ αυτό δεν μπορεί να συνεχίσει. Στην περίπτωση που η απεργία κριθεί καταχρηστική βγαίνει μια δεύτερη απόφαση που λέει ότι “απαγορεύω να γίνει απεργία με τα ίδια αιτήματα” […] Σύμφωνα με το Μάνεση το “καταχρηστική” το βάσισε στο ότι τα αιτήματα …, δηλαδή η επαναπρόσληψη των εργαζομένων, δεν έχει να κάνει με εσάς, αλλά είναι δικό του ζήτημα.

Παρόλα αυτά η δική σας απεργία δεν κρίθηκε ως “καταχρηστική”, αλλά παράνομη για δύο λόγους: α) ότι η πρώτη απόφαση που είχε παρθεί τον Οκτώβρη δεν είχε γίνει με μυστική ψηφοφορία και β) ότι δεν είχε ειδοποιηθεί ο εργοδότης μέσα σε 24 ώρες.

Πριν γίνει το δικαστήριο, κάπου στις 3 του Μάη, κλήθηκε το ΔΣ και έγινε μυστική ψηφοφορία με 204 υπέρ και 40 κατά της συνέχισης της απεργίας. Αυτή ήταν μια διαδικασία που τηρούσε όλες τις προϋποθέσεις του νόμου. Όταν έγινε το δικαστήριο έγινε για μια απεργία προηγούμενη, η οποία δεν είχε νόημα για μας, διότι πλέον εσείς απεργούσατε με βάση νεότερη απόφαση που είχατε πάρει με όλες τις προϋποθέσεις που θέτει ο νόμος και με νέο Δ.Σ.

Τι δε λένε όλοι αυτοί οι αλητήριοι που βγαίνουν στα κανάλια:
Η απόφαση η δικαστική δεν είναι τελεσίδικη. Υπάρχει και το δικαίωμα της έφεσης. Το Σωματείο έχει κάνει έφεση για αυτή την απόφαση. Η ημερομηνία δεν έχει καθοριστεί για να υπάρξει οριστική απόφαση. Αν δεν επικυρωθεί από το Εφετείο, δεν ισχύει. Υπάρχει μια απόφαση που δεν είναι τελεσίδικη…

Η απόφαση είναι απόφαση “πολιτικού δικαστηρίου”. Οι αποφάσεις αυτές δεν εκτελούνται από την αστυνομία. Πχ σε έναν ενοικιαστή που δε βγαίνει από το σπίτι δεν πηγαίνει η αστυνομία, αλλά ο δικαστικός κλητήρας. Όταν κάποιος χρωστάει λεφτά δεν πηγαίνει να του τα πάρει η αστυνομία, τα παίρνει ένας δικαστικός κλητήρας. Αυτή η απόφαση (λέει) ότι αν δε συμμορφωθεί το σωματείο θα πληρώνει πρόστιμο 1.000€ την ημέρα. Αυτοί λοιπόν που λένε ότι εφαρμόζουν το νόμο και την τάξη … με τα ΜΑΤ, θέλουν να κάνουν τα ΜΑΤ μπράβους του Μάνεση.

Η Εισαγγελία … πηγαίνει με ένα άλλο ψέμα: ότι υπάρχει παράνομη βία ενάντια σε ανθρώπους που θέλουν να εργαστούν. Εσείς μπαίνετε στην πύλη μπροστά, δεν τους αφήνετε και αυτό είναι ποινικό αδίκημα. Με αυτή την αιτιολογία πιάσανε προχθές τους 6 συναδέλφους της περιφρούρησης και τους φέρανε αλυσοδεμένους στα δικαστήρια. Γιατί είναι ψέμα αυτό; Τους απεργούς τους πιάσανε 5 παρά 10 το πρωί. Ο μόνος που ήθελε να μπει τέτοια ώρα στο εργοστάσιο ήταν οι μύγες και τα κουνούπια γιατί η βάρδια ξεκινάει στις 6.30. Άρα δεν υπήρχε ούτε καν απεργοσπάστης για να πάει να μπει μέσα και να παρεμποδιστεί…