Αιγυπτιακές ιστορίες της 4ης Δεκεμβρίου

Ανταπόκριση από τον Αιγύπτιο φίλο Basel Ramsis

(ακολουθεί το πρωτότυπο κείμενο του στα Ισπανικά- mas abajo el texto original en español)

Αιγυπτιακές ιστορίες της 4ης Δεκεμβρίου: Στις 14.00 έφτασα στην πλατεία Ταχρίρ! Είχε αρχίσει να γεμίζει, δίνοντας την εντύπωση ότι θα είναι μια πολύ σημαντική μέρα. Γέμιζε ώρα με την ώρα μέχρι της 2 τα ξημερώματα της επομένης. Από 3 διαφορετικά σημεία, από διαφορετικές γειτονιές, ξεκίνησε στις 16.00 η πορεία μέχρι το προεδρικό μέγαρο. Εγώ πήγα σε αυτή που θα περνούσε μπροστά από το πανεπιστήμιο μου, και είδα πως οι σπουδαστές, που ήρθαν 20 χρόνια μετά από εμάς, είναι διαφορετικής φύσης. Ξεκινήσαμε την πορεία περίπου 2.000 άτομα, κάθε λεπτό που περνούσε όμως ενωνόταν όλο και περισσότερος κόσμος. Είχαμε περπατήσει περίπου 4 χιλιόμετρα φτάνοντας στο προεδρικό μέγαρο, σε μία πορεία που ήδη ήταν τεράστια. Μερικά ΜΜΕ μιλούσαν ότι σε αυτή συγκεκριμένα συμμετείχαν περίπου 100.000 κόσμος. Και όμως δεν ήταν η μεγαλύτερη από τις 3 πορείες. Στις 18.00 το προεδρικό μέγαρο  ήταν ήδη περικυκλωμένο από διαδηλωτές, αλλά χωρίς να μπορούν να πλησιάσουν από τα φράγματα της αστυνομίας. Η εθνοφρουρά είχε εξαφανιστεί νωρίτερα.

Εκείνη τη στιγμή αρχίσαμε να σπάμε τα φράγματα και ξεκίνησε η μάχη με την αστυνομία. Εκείνοι με χημικά και εμείς με πέτρες. Μέσα από τις επιθέσεις, από 3 πλευρές, διέφυγε ο πρόεδρος από την πίσω πόρτα κάτω από τις πέτρες των διαδηλωτών. Μπόρεσα να είμαι ένας από τους πρώτους που έφθασαν σε μια από τις κεντρικές πύλες, βλέποντας  ο ίδιος την αστυνομία να υποχωρεί.

Τα πρώτα συνθήματα που γράφτηκαν στον τοίχο του παλατιού ήταν (μετά συγχωρήσεως): « Το μουνι της μάνας σου πρόεδρε», «Ο πρόεδρος είναι αδερφή», και το πιο σημαντικό «Ο λαός θέλει να ανατρέψει το καθεστώς»,

Continue reading

Advertisements