Αιγυπτιακές ιστορίες της 4ης Δεκεμβρίου

Ανταπόκριση από τον Αιγύπτιο φίλο Basel Ramsis

(ακολουθεί το πρωτότυπο κείμενο του στα Ισπανικά- mas abajo el texto original en español)

Αιγυπτιακές ιστορίες της 4ης Δεκεμβρίου: Στις 14.00 έφτασα στην πλατεία Ταχρίρ! Είχε αρχίσει να γεμίζει, δίνοντας την εντύπωση ότι θα είναι μια πολύ σημαντική μέρα. Γέμιζε ώρα με την ώρα μέχρι της 2 τα ξημερώματα της επομένης. Από 3 διαφορετικά σημεία, από διαφορετικές γειτονιές, ξεκίνησε στις 16.00 η πορεία μέχρι το προεδρικό μέγαρο. Εγώ πήγα σε αυτή που θα περνούσε μπροστά από το πανεπιστήμιο μου, και είδα πως οι σπουδαστές, που ήρθαν 20 χρόνια μετά από εμάς, είναι διαφορετικής φύσης. Ξεκινήσαμε την πορεία περίπου 2.000 άτομα, κάθε λεπτό που περνούσε όμως ενωνόταν όλο και περισσότερος κόσμος. Είχαμε περπατήσει περίπου 4 χιλιόμετρα φτάνοντας στο προεδρικό μέγαρο, σε μία πορεία που ήδη ήταν τεράστια. Μερικά ΜΜΕ μιλούσαν ότι σε αυτή συγκεκριμένα συμμετείχαν περίπου 100.000 κόσμος. Και όμως δεν ήταν η μεγαλύτερη από τις 3 πορείες. Στις 18.00 το προεδρικό μέγαρο  ήταν ήδη περικυκλωμένο από διαδηλωτές, αλλά χωρίς να μπορούν να πλησιάσουν από τα φράγματα της αστυνομίας. Η εθνοφρουρά είχε εξαφανιστεί νωρίτερα.

Εκείνη τη στιγμή αρχίσαμε να σπάμε τα φράγματα και ξεκίνησε η μάχη με την αστυνομία. Εκείνοι με χημικά και εμείς με πέτρες. Μέσα από τις επιθέσεις, από 3 πλευρές, διέφυγε ο πρόεδρος από την πίσω πόρτα κάτω από τις πέτρες των διαδηλωτών. Μπόρεσα να είμαι ένας από τους πρώτους που έφθασαν σε μια από τις κεντρικές πύλες, βλέποντας  ο ίδιος την αστυνομία να υποχωρεί.

Τα πρώτα συνθήματα που γράφτηκαν στον τοίχο του παλατιού ήταν (μετά συγχωρήσεως): « Το μουνι της μάνας σου πρόεδρε», «Ο πρόεδρος είναι αδερφή», και το πιο σημαντικό «Ο λαός θέλει να ανατρέψει το καθεστώς»,

Ακόμα δεν έχω καταλάβει γιατί δεν σπάσαμε τις πόρτες του μεγάρου και να το καταλάβουμε. Μέσα σε 10 λεπτά όλη η περιοχή ήταν κάτω από τον δικό μας έλεγχο. Περικυκλώνοντας το μέγαρο και καταλαμβάνοντας τους δρόμους γύρω από αυτό. Εκατοντάδες χιλιάδες γιόρταζαν τη νίκη τους, γράφοντας συνθήματα και γκράφιτι σε αυτόν τον κομψό τοίχο, τραγουδώντας και φωνάζοντας για μια καινούρια επανάσταση, άνθρωποι από όλα τα κοινωνικά, πολιτικά ή θρησκευτικά στρώματα.

Παράλληλα η πλατεία ήταν ασφυκτικά γεμάτη. Ο χώρος της επίσημης τηλεόρασης ήταν ήδη περικυκλωμένος. Έξω από το Κάιρο, γίνονταν πορείες σε όλες τις πόλεις, και συγκρούσεις σε μερικές  από αυτές. Τα ΜΜΕ  μιλάνε για εκατομμύρια Αιγύπτιους που βγήκαν να διαμαρτυρηθούν χτες.

Αυτό που είδα ήταν μια μεγάλη μέρα, ιστορική, ενάντια στο καθεστώς και τους ισλαμιστές. Η 4 Δεκεμβρίου ήταν η μέρα που το προεδρικό μέγαρο έμεινε χωρίς τον δειλό του πρόεδρο, που το έσκασε σαν το ποντίκι.

—————————————————————————————————-

Secuencias egipcias del 4 de diciembre: A las 14.00 h. entré la plaza Tahrir. Estaba empezando a llenarse, dando señales que el día será importante. Se llenaba hora tras hora hasta las dos de la mañana de hoy. Desde tres puntos, de deferentes barrios, empezó a las 16.00 h. las manifestaciones hacia el palacio presidencial. Yo fui a la que iba a pasar frente de mi universidad, y vi como los estudiantes que vinieron 20 años después de nosotros son de una naturaleza destinta. Comenzamos la manifestación unos dos mil personas, cada minuto que pasaba asumía mas gente. Hemos andado unos 4 kilómetros llegando al palacio, con una manifestación que ya es enorme. Algunos medios decían que en esta en concreto participó unos 100 mil personas. Y no era la mas grande de las tres. A las 18.00 h. el palacio estaba ya rodeado de los manifestantes pero si poder llegar a ello por las barreras de la policía – La guardia republicana desapareció antes

– En este momento empezamos a romper las barreras y la batalla contra la policía. Ellos con bombas de gas, y nosotros con piedras. Por los ataque por tres bandas, escapó el presidente de una puerta trasera de bajo de las piedras de los manifestantes. He podido estar entre los primeros que llegaron a una de las puertas principales, viendo como la policía estaban escapando. La primeras pintadas en el muro del palacio han sido, con perdón: “El coño de tu madre presidente”, “El presidente es maricon”. Y lo mas importante “el pueblo quiere derrocar al régimen”.

Todavía no entiendo porque no hemos roto las puertas del palacio y enterarlo. en una cuestión de 10 minutos toda la zona estaba bajo nuestro control. Rodeando el palacio y tomando las calles al rededor.

Cientos de miles celebrando su victoria, haciendo pintadas y graffiti sobre este muro elegante, cantando y gritando para una revolución nueva, gente de todo tipo de clases sociales y creencias políticas o religiosas. Mientras tanto la plaza estaba a tope de gente. La sede de la televisión oficial estaba ya rodeada. Fuera del cairo manifestaciones en todas las ciudades y enfrentamientos en algunas de ellas. Los medios hablan de millones de egipcios que salieron ayer.

Lo que vi, era un gran día, histórico contra el régimen y los islamistas. El día 4 de diciembre fue el día del palacio sin presidente cobarde que escapó como una rata.