11, 12 & 13 Απριλίου 2014 Ευρωπαϊκή Αντιφασιστική Συνάντηση – Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών Αθήνας

11, 12 & 13 Απριλίου 2014 Ευρωπαϊκή Αντιφασιστική Συνάντηση  - Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών Αθήνας

ΓΙΑ ΜΙΑ ΕΥΡΩΠΗ ΧΩΡΙΣ ΦΑΣΙΣΜΟ, ΡΑΤΣΙΣΜΟ ΚΑΙ ΣΕΞΙΣΜΟ
ΣΕ ΕΝΑΝ ΚΟΣΜΟ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ ΚΑΙ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ

Εβδομήντα χρόνια μετά τη λήξη του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου και την ήττα του φασισμού, η Ευρώπη δοκιμάζεται από την άνοδο της ρατσιστικής και της ναζιστικής Ακροδεξιάς.

Όμως οι ρατσιστές και οι νεοναζί έχουν αντίπαλο: το μαζικό και πολύμορφο κίνημα το οποίο στους δρόμους όλης της Ευρώπης αγωνίζεται, όχι μόνο κατά της φασιστικής τρομοκρατίας, αλλά και όλων εκείνων που τη συντηρούν και την προστατεύουν: των αντιλαϊκών πολιτικών, της αστυνομικής ασυδοσίας, του νεοφιλελεύθερου ολοκληρωτισμού και του συστήματος που την επιβάλλει.
Στις 11, 12 και 13 Απρίλη οι αντιστάσεις συναντιούνται στην Αθήνα σε ένα κλίμα γιορτινής ατμόσφαιρας, με πολιτικές εκδηλώσεις, συναυλίες και συζητήσεις με αντιφασιστικές συλλογικότητες, δικτυώσεις και συνελεύσεις από την Ευρώπη. Συζητάμε, ανταλλάζουμε εμπειρίες και οργανώνουμε τη δράση μας σε ευρωπαϊκό επίπεδο. Δίνουμε ένα ηχηρό μήνυμα συντονισμένου αγώνα εναντίον του φασισμού, του ρατσισμού και του σεξισμού.

Το τριήμερο αποτελεί την κορύφωση του μήνα αντιφασιστικής δράσης (21 Μάρτη – 21 Απρίλη), στη διάρκεια του οποίου πραγματοποιούνται παρεμβάσεις και εκδηλώσεις σε γειτονιές, κοινωνικούς χώρους και σχολεία σε όλη την Ελλάδα.
Αντιφασιστικός συντονισμός επιτροπών-συλλογικοτήτων-πρωτοβουλιών
Αθήνας-Πειραιά

Πρόγραμμα Τριημέρου

 

Continue reading

Advertisements

ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ – ΠΟΡΕΙΑ, Τετάρτη 18 Δεκέμβριου, 5μ.μ. στην Ομόνοια : ΝΑ ΚΛΕΙΣΟΥΝ ΤΑ ΚΕΝΤΡΑ ΚΡΑΤΗΣΗΣ ΠΡΟΣΦΥΓΩΝ ΚΑΙ ΜΕΤΑΝΑΣΤΩΝ

Στην Ελλάδα του 21ου αιώνα υπάρχει μια κατάσταση που μοναδικό σκοπό έχει να τρομοκρατεί, να βασανίζει και να εξευτελίζει χιλιάδες ανθρώπους και μας προσβάλλει όλους: τα στρατόπεδα συγκέντρωσης προσφύγων. Πρόκειται για πραγματικές αποθήκες που βρίσκονται σε όλη την ανατολική, ηπειρωτική και νησιωτική, πλευρά της χώρας αλλά και στην Αθήνα, την Κόρινθο κ.α. Το μόνο «αδίκημα» που έχουν διαπράξει οι χιλιάδες που στοιβάζονται σε αυτά είναι ότι βρίσκονται εδώ χωρίς χαρτιά, ανεξάρτητα αν έρχονται από τη φλεγόμενη Συρία, τη σκλαβωμένη Παλαιστίνη ή αφρικανικές χώρες που μαστίζονται από την εξαθλίωση. Το ελληνικό κράτος,καταπατώντας ευρωπαϊκές συμβάσεις αλλά και το ίδιο το Σύνταγμά του, χωρίς ίχνος ευαισθησίας και ανθρωπιάς, καταδικάζει για 18 μήνες χιλιάδες μετανάστες/ριες, ακόμα και παιδιά, αρρώστους, θύματα βασανιστηρίων, στην αποκρουστικότερη μορφή φυλάκισης, δίχως προαυλισμό, στοιχειώδη υγιεινή, σίτιση και περίθαλψη, χωρίς καμία επαφή με τους δικούς τους, για να αποτρέψει τη μετανάστευση προς την Ελλάδα. Μάλιστα, έχει το θράσος να κατηγορεί τους μετανάστες ως «υγειονομική βόμβα», όταν με τη διάλυση της δημόσιας υγείας και την πλήρη αδιαφορία για τις άθλιες συνθήκες που επικρατούν στα κέντρα κράτησης κυριολεκτικά βομβαρδίζει την υγεία εκατομμυρίων ανθρώπων, ντόπιων και ξένων.

Έτσι, ενώ η Ε.Ε. διαθέτει κονδύλια για την λειτουργία αυτών των κέντρων, το ελληνικό κράτος δεν τα αξιοποιεί ή τα απορροφά στην καταστολή των οικονομικών και πολιτικών προσφύγων. Το αίσχος γίνεται ακόμα μεγαλύτερο αν αναλογιστούμε ότι η μεγάλη πλειονότητα των εγκλείστων στα στρατόπεδα συγκέντρωσης δεν μπορεί να σταλεί στις χώρες προέλευσής τους, οπότε η φυλάκισή τους έχει απλώς το νόημα της τιμωρίας τους επειδή είναι κυνηγημένοι από την εξαθλίωση και τους πολέμους. Ο Ξένιος Ζευς σε όλο το μεγαλείο του! «Η Ελλάδα δεν είναι πλέον ξέφραγο αμπέλι», δηλώνει με μοναδικό θράσος και υποκρισία ο υπουργός Δημόσιας Τάξης. Η ελληνική κυβέρνηση έχει μετατρέψει την ίδια τη χώρα της σε ξέφραγο αμπέλι της Τρόικας και του μεγάλου κεφαλαίου, ντόπιου και ξένου, που έχει καταδικάσει στη μνημονιακή εξαθλίωση εκατομμύρια έλληνες και αλλοδαπούς, ξεπερνά κάθε όριο βαρβαρότητας δημιουργώντας ζώνες απόλυτης υποτίμησης της ανθρώπινης αξιοπρέπειας και ζωής μέσα στην επικράτειά της.

Την ίδια στιγμή παρατηρούμε την προσπάθεια των κυρίαρχων της Ευρώπης να τη μετατρέψουν σε ένα απέραντο φρούριο. H Ευρώπη, που έχει κάνει κυριολεκτικά ξέφραγο αμπέλι ολόκληρες ηπείρους με την οικονομική λεηλασία τους και τη συμμετοχή της σε ιμπεριαλιστικούς πολέμους, τώρα υψώνει τείχη για να προστατευτεί από τα θύματα της δικής της πολιτικής, προκαλώντας όλο και περισσότερες Λαμπεντούζες και μεγαλώνοντας τη δυστυχία εκατοντάδων χιλιάδων ανθρώπων που αναζητούν μια θέση στον ήλιο. Η Λαμπεντούζα, η δική μας Λευκάδα, οι καθημερινοί θάνατοι στο Ιόνιο, το Αιγαίο και τη Μεσόγειο είναι πτυχές τις ίδιας μεταναστευτικής πολιτικής που ακολουθείται σε ολόκληρο τον ευρωπαϊκό Νότο. Μίας πολιτικής βασισμένης στην οχύρωση των κρατών και των αποκλεισμό των μεταναστών.

Ενάντια σε αυτή τη βαρβαρότητα, πήραμε την πρωτοβουλία να οργανώσουμε μία πανελλαδική καμπάνια ενάντια στα κέντρα κράτησης και την κράτηση (υπό τις ίδιες άθλιες συνθήκες) στα αστυνομικά τμήματα. Είναι μία καμπάνια ανοικτή σε καθεμία συλλογικότητα, αλλά και σε καθένα ξεχωριστά που θέλει να αντισταθεί στην παρανομία των στρατοπέδων και στη μεταναστευτική πολιτική της Ευρώπης και της κυβέρνησης. Είναι μία καμπάνια διαρκής, που αντιλαμβάνεται ότι η επίτευξη του βασικού στόχου (να κλείσουν τα κέντρα) θέλει πείσμα και αγώνα. Και είναι μία καμπάνια που φιλοδοξεί να εκτείνεται σε πολλά επίπεδα, θεσμικά και κινηματικά. Συζητάμε και αποφασίζουμε τις δράσεις μας κάθε Πέμπτη στις 19.30 στο Στέκι Μεταναστών.

Στόχος μας είναι να ανοίξουμε με κάθε τρόπο και με ποικίλες παρεμβάσεις το ζήτημα των κέντρων κράτησης στην ελληνική κοινωνία, με διαμαρτυρίες σε αστυνομικά τμήματα (όπως στην Ομόνοια), σε στρατόπεδα (όπως στην Αμυγδαλέζα και την Κόρινθο), θεσμικές κινήσεις και διαδικτυακή ενημέρωση. Ταυτόχρονα πρώτος στόχος μας είναι η μεγάλη διαδήλωση στις 18 Δεκέμβρη στο κέντρο της Αθήνας για τη μέρα του μετανάστη.  Να γίνει αυτή η μέρα μία αποφασιστική καταδίκη για την κυβερνητική πολιτική στο μεταναστευτικό και να διεκδικήσουμε μαζί με τους μετανάστες τα αυτονόητα.

•Να τελειώνουμε με το αίσχος των στρατοπέδων συγκέντρωσης και της κράτησης χιλιάδων μεταναστών στα αστυνομικά τμήματα όλης της χωράς με ακόμα χειρότερες συνθήκες! Η φυλάκιση όλων αυτών των ανθρώπων δεν λύνει κανένα κοινωνικό πρόβλημα (ποιος πιστεύει στ’ αλήθεια ότι οι μετανάστες ευθύνονται για την μαζική ανεργία, τη διάλυση του Δημοσίου και τις εκατοντάδες χιλιάδες απολύσεις;), αντίθετα καταστρέφει ζωές, μεγαλώνει το ρατσισμό, απομακρύνει το ενδεχόμενο μιας αρμονικής συμβίωσης εγχώριων και αλλοδαπών, ενισχύει τα κυκλώματα υπερεκμετάλλευσης των μεταναστών και διαφθοράς των ελλήνων, εξευτελίζει κάθε έννοια δημοκρατίας.

•Να αγωνιστούμε, μέσα από τη συγκρότηση ανοιχτών πρωτοβουλιών σε όλη την Ελλάδα (ήδη υπάρχουν σε αρκετές πόλεις), για την ελεύθερη πρόσβαση στα κέντρα κράτησης ιατρικών και νομικών φορέων, τοπικών κινήσεων και αλληλέγγυων οργανώσεων, για την αποφυλάκιση όλων των μεταναστών χωρίς χαρτιά από τα στρατόπεδα συγκέντρωσης και τα αστυνομικά τμήματα, για τον εφοδιασμό όσων προσφύγων θέλουν να φύγουν στη Δύση με ταξιδιωτικά έγγραφα.

Ø  Ανοιχτά κέντρα υποδομής για τους πρόσφυγες και τους μετανάστες.

Ø  Άσυλο σε όλους τους πρόσφυγες.

Ø  Νομιμοποίηση των μεταναστών που ζουν και δουλεύουν στην Ελλάδα.

Συλλογή υπογραφών εδώ

————————————————————————————————————————-

Την Τετάρτη 11 Δεκεμβρίου 2013, στη 1 μ.μ., η Ανοιχτή Πρωτοβουλία Ενάντια στα Κέντρα Κράτησης, διοργάνωσε Συνέντευξη Τύπου και Συγκέντρωση Διαμαρτυρίας μπροστά από το ΑΤ Ομονοίας (Γ’ Σεπτεμβρίου & Βερανζέρου). Καταγγέλλουμε την απάνθρωπη μακρόχρονη κράτηση προσφύγων και μεταναστών που το μοναδικό τους “έγκλημα” είναι πως στερούνται νομιμοποιητικών εγγράφων, σε στρατόπεδα συγκέντρωσης και αστυνομικά τμήματα.

3   1 75

photos by docupraxi.net

ΠΗΓΗ: Ανοιχτή Πρωτοβουλία Ενάντια στα Κέντρα Κράτησης

Ανοικτό γράμμα-κάλεσμα στους συμμετέχοντες στο παγκόσμιο κίνημα των κοινών να συνδράμουν στην μετάβαση του Ισημερινού σε μια κοινωνία θεμελιωμένη στα κοινά και στην ανοικτή γνώση

Πηγή: http://floksociety.org/carta-abierta/#greek

Αγαπητοί συνεργάτες από όλο τον κόσμο και συμμετέχοντες στο παγκόσμιο κίνημα των κοινών,
Σε ομιλία που έδωσε στις 19 Σεπτεμβρίου 2012, ο Πρόεδρος του Ισημερινού, Ραφαέλ Κορέα, απεύθυνε έκκληση στους νέους πολίτες της χώρας του να αγωνιστούν για την πραγματοποίηση του οράματος του «ευ ζην» στο πλαίσιο μιας κοινωνίας προσανατολισμένης στα κοινά και στην ανοικτή γνώση. Continue reading

Εκδήλωση για τη Χαλκιδική στο Παρίσι

Αύριο 22/11/2013 στις 7.30 μμ τοπική ώρα, στην κατάληψη Dilengo εδώ στο Παρίσι, οργανώνεται εκδήλωση υποστήριξης στον αγώνα ενάντια στην εξόρυξη χρυσού στη Χαλκιδική.

Θα προβληθεί το ντοκυμαντέρ Κυνήγι Θησαυρού , υποτιτλισμένο στα γαλλικά από τους γάλλους συναγωνιστές και θα παρουσιαστούν τα γεγονότα των τελευταίων 6 μηνών από μέλος της Επιτροπής Αλληλεγγύης στη Χαλκιδική (Αττικής) . Επίσης, θα γίνει προσπάθεια για απευθείας online σύνδεση με Χαλκιδική, για έναν σύντομο αντίχρυσο χαιρετισμό!

Θα ακολουθήσει συζήτηση και μετά ελληνική βραδιά με ελληνικές σπεσιαλιτέ & μεζέδες κ φυσικά μουσική υπόκρουση υπό τους ήχους της Κakavos Band , των Υπεραστικών  κ άλλων συναγωνιστών και… έπεται συνέχεια με ρεμπέτικη βραδιά.

Θα υπάρξει κουτί οικονομικής ενίσχυσης στον αγώνα, με ελεύθερη συμμετοχή.

Οργάνωση εκδήλωσης: Περιοδικό Ζ και Κοινωνικός Αυτοδιαχειριζόμενος Χώρος Dilengo
Πληροφορίες: http://www.demosphere.eu/rv/29421
Ραδιοφωνική εκπομπή-αφιέρωμα στη Χαλκιδική από το Περιοδικό Ζ στο  Audioblogs ARTE Radio : http://audioblog.arteradio.com/MegaCombi/frontUser.do?method=getPost&postId=3056600&blogName=MegaCombi

Αντιφασιστικό Φεστιβάλ Αλληλεγγύης-16/11 @Βαρκελώνη

antifastivalpostercastellano

Tο Αντιφασιστικό Δίκτυο για την Ελλάδα σας προσκαλεί στο αντιφασιστικό φεστιβάλ Ούτε στην Ελλάδα, ούτε Πουθενά ANTIFAstival που θα πραγματοποιηθεί το Σάββατο 16 Νοεμβρίου* στο Ateneu Popular 9Barris (C/Portlligat 11-15, Βαρκελώνη).

Πρόθεση μας είναι μέσω του φεστιβάλ να μεταδώσουμε τη σοβαρότητα της κοινωνικοπολιτικής πραγματικότητας που περισφίγγει σήμερα την Ελλάδα, να καταδείξουμε τη φασιστική απειλή ενός, αμιγώς, ναζιστικού κόμματος, να αποκαλύψουμε το μέγεθος της βίας των φασιστικών πρακτικών και των εγκλημάτων που διαπράττονται καθημερινά, να στείλουμε ένα γερό μήνυμα αλληλεγγύης στο κοινωνικό κίνημα που αγωνίζεται με όλες του τις δυνάμεις ενάντια σε φασισμό, ρατσισμό και καπιταλισμό και να οικοδομήσουμε ισχυρές σχέσεις με τα αντιφασιστικά κινήματα στη Βαρκελώνη και σε άλλες περιοχές.

Για όλους αυτούς τους λόγους σας περιμένουμε στο ολοήμερο αντιφασιστικό φεστιβάλ (από τις 12:30 μ.μ. μέχρι τις 02:00 π.μ.), με ενημερωτικές διαλέξεις και προβολές ντοκιμαντέρ με συμμετοχή προσκεκλημένων από την Ελλάδα και μελών του αντιφασιστικού κινήματος της Βαρκελώνης. Το φεστιβάλ θα κλείσει με μια μεγάλη συναυλία αλληλεγγύης στην οποία συμμετέχουν τοπικά μουσικά σχήματα και, από την Ελλάδα, ο σύνθετης και τραγουδιστής Γιάννης Αγγελάκας & Band.

Το πλήρες πρόγραμμα του φεστιβάλ περιλαμβάνει :

12.30-14.30 <<Διαστάσεις της ακροδεξιάς στη Νότια Ευρώπη>>

Παρουσίαση του βιβλίου <<Η δημοκρατία στην Ελλάδα την εποχή του ΔΝΤ>> από τον συγγραφέα του και συζήτηση με τους Marti Marin Corbera, καθηγητή στο Τμήμα Μοντέρνας και Σύγχρονης Ιστορίας του πανεπιστήμιου Universitat Autónoma de Barcelona, και Manuel Delgado, καθηγητή στο Τμήμα Ανθρωπολογίας του πανεπιστήμιου Universitat de Barcelona

14.00-16.00 Ελληνικά εδέσματα υπό την συνοδεία παραδοσιακής μουσικής με τους Γιάννη Παπαϊωάννου (λαούτο), Ζαχαρία Βαμβακούση (ακορντεόν) και Στέλιο Τόγια (κρουστά)

16.00-17.30 <<Ενάντια σε φασισμό και ρατσισμό.> Λαϊκή οργάνωση στις γειτονιές.>>

Συζήτηση με συντονιστή τον David Bou, ακτιβιστή και δημοσιογράφο μέλος της εβδομαδιαίας εφημερίδας La Directa (http://www.setmanaridirecta.info/)
Συμμετέχουν:
David Karvala, ακτιβιστής μέλος της οργάνωσης <<Ενότητα κατά του Φασισμού και του Pατσισμού>> (UCFR – Unitat Contra el feixisme i el racisme – http://unitatcontraelfeixisme.org/)
Daniela Ortiz, ακτιβίστρια καλλιτέχνης (http://daniela-ortiz.com/) και μέλος της συλλογικής ενημερωτικής ιστοσελίδας (Antigonia.com)
Mέλος της αντιφασιστικής πλατφόρμας (Plataforma Antifeixista) της Καταλωνίας

18.00-20.30 <<Η άνοδος του φασισμού στην Ελλάδα>>

Προβολή ντοκιμαντέρ
<<The Cleaners>> (2013) του Κωνσταντίνου Γεωργούση, εξειδικευμένου στην Οπτική Ανθρωπολογία και στο Εθνογραφικό Ντοκιμαντέρ. Ντοκιμαντέρ αναφερόμενο στην προεκλογική εκστρατεία του νεοναζιστικού κόμματος.<<Φασισμός ΑΕ>> (2013), παρουσίαση του νέου ντοκιμαντέρ που ετοιμάζουν οι δημιουργοί του Debtocracy και του Catastroika και προβολή της δημοσιογραφικής δουλειάς πάνω στην Χρυσή Αυγή ενός από αυτούς, του Άρη Χατζηστεφάνου (Infowar).
Συζήτηση με τους Κωνσταντίνο Γεωργούση και Άρη Χατζηστεφάνου, και ενημέρωση αναφορικά με τον αντιφασιστικό αγώνα που διεξάγεται στην Ελλάδα.

Παράλληλες δραστηριότητες κατά τη διάρκεια του φεστιβάλ:
Έκθεση
σκίτσων και φωτογραφίας
Δραστηριότητες για ανηλίκους
με τον Γιώργο Κωνσταντίνου από τη συλλογική ομάδα Irenia (www.irenia.net)

21.00-02.00 Συναυλίες (6€**)
EINA (acoustic)
EAM – Exèrcit d’Alliberament Musical
Γιαννης Αγγελακας & Band

Yacine & The Oriental Groove


Ούτε το κράτος ούτε κανένας άλλος θεσμός, μπορεί στην πραγματικότητα να τσακίσει τον φασισμό. Πάντοτε, έναντι αυτού του ιστορικού προστάγματος, ο λαός θα είναι ο μόνος πρωταγωνιστής.

Στις 16 Νοεμβρίου θα στείλουμε ξεκάθαρα το μήνυμα πως:

Όσο αναπνέουμε, ο φασισμός ΔΕΝ ΘΑ ΠΕΡΑΣΕΙ.

Αντιφασιστικό Δίκτυο για την Ελλάδα

Blog: www.redantifaporgrecia.wordpress.com

Σελίδα Facebook: Ni a Grècia, ni enlloc ANTIFAstival

Twitter: @ANTIFAstival

(*) Ημερομηνία με ιδιαίτερο συμβολισμό καθώς συμπληρώνονται 40 χρόνια από την Εξέγερση του Πολυτεχνείου ενάντια στη Δικτατορία των Συνταγματαρχών.

(**) Όλα τα έσοδα του φεστιβάλ θα διατεθούν για την υποστήριξη του αγώνα κατά του ρατσισμού και φασισμού στην Ελλάδα.

#saveskouries – 9 Νοέμβρη Παγκόσμια Ημέρα Δράσης Ενάντια στα Μεταλλεία Χρυσού στη Χαλκιδική

saveskouries-9-11-2013

saveskouries-9-11-2013

πηγή της πρωτότυπης φωτογραφίας: http://antigoldgreece.files.wordpress.com/2013/10/b8e27-img_0305.jpg

Register your Global Action Day local event at our #saveskouries map  https://map.saveskouries.org/

[español] 9 de Noviembre de 2013 Día internacional de acción contra las Minas de Oro de Halkidiki

[english] 9th November 2013 International Action Day Against Gold Mines in Halkidiki

[italiano] 9 novembre 2013 Giornata internazionale di azioni contro le miniere d’oro in Calcidica

[français] Le 9 novembre Journée mondiale d’action contre les mines d’or en Chalcidique

[türk] 9 Kasım 2013: Yunanistan Halkidiki’deki Altın Madenlerine Karşı Uluslararası Eylem Günü

[deutch] 9. November Weltweiter Aktionstag gegen den Goldabbau in Chalkidiki

[română] 9 noiembrie 2013 Ziua de acțiune internațională împotriva mineritului aurifer în Halkidiki

[svenska]  9/11 Internationell inbjudan till solidaritet med motståndsrörelsen mot guldutvinning i Halkidiki

[suomi] 9.11.2013 Kansainvälinen päivä Halkidikissä olevaa kultakaivosta vastaan

9 Νοέμβρη Παγκόσμια Ημέρα Δράσης Ενάντια στα Μεταλλεία Χρυσού στη Χαλκιδική

Τι Συμβαίνει;

Η Χαλκιδική είναι ένας τόπος τέτοιας μοναδικής φυσικής ομορφιάς, που κάθε χρόνο πλημμυρίζει από τουρίστες από όλο τον κόσμο. Στο δυτικό τμήμα της Χαλκιδικής βρίσκεται το αρχέγονο δάσος των Σκουριών. Εδώ και λίγα χρόνια η πολυεθνική εταιρεία εξόρυξης χρυσού Eldorado Gold έχει εγκατασταθεί στις Σκουριές και με τη συνδρομή εγχώριων ισχυρών ιδιωτικών συμφερόντων έχει ξεκινήσει εξορυκτικές δραστηριότητες μεγάλης κλίμακας. Έτσι, έχει ήδη τεθεί σε εφαρμογή η ανεπανόρθωτη καταστροφή του οικοσυστήματος των Σκουριών και διακινδυνεύεται η μόλυνση με βαρέα μέταλλα του εδάφους και των υπόγειων υδάτων όλης της δυτικής Χαλκιδικής.

Όταν η Αδικία Γίνεται Νόμος

Είμαστε κάτοικοι της Χαλκιδικής, ψαράδες, γεωργοί, κτηνοτρόφοι, μελισσοκόμοι, επιχειρηματίες και επιστήμονες, με δυο λόγια άνθρωποι, που αγαπάμε τον τόπο μας. Όταν πριν χρόνια ζητήσαμε από τις αρχές πληροφόρηση και δημόσια διαβούλευση για την εξόρυξη χρυσού στην περιοχή μας, τα μετάθεσαν στο μέλλον, μέχρι που δεν έγιναν ποτέ. Όταν απευθυνθήκαμε σε ουδέτερους επιστημονικούς φορείς, για να πληροφορηθούμε τις πιθανές επιπτώσεις της εξόρυξης στις ζωές μας, τότε μας ανέλυσαν πως η καταστροφή θα είναι ανεπανόρθωτη τόσο στα οικοσυστήματα όσο και στην οικονομία της περιοχής. Όταν προσφύγαμε στα αρμόδια δικαστήρια, αυτά προχώρησαν μόνο σε έλεγχο νομιμότητας των αδειών εξόρυξης, χωρίς να κρίνουν την ουσία της καταστροφής. Όταν διαδηλώσαμε κατά της εξόρυξης, οι ειδικές δυνάμεις της αστυνομίας επενέβησαν ως στρατός κατοχής στην περιοχή μας, βιαιοπραγώντας και τρομοκρατώντας εμάς και τα παιδιά μας. Όταν τον Αύγουστο ανακοινώθηκε επίσημα ότι στο χωριό Νεοχώρι της περιοχής το νερό είναι ακατάλληλο για χρήση λόγω απαγορευτικής συγκέντρωσης αρσενικού, το κράτος δεν προχώρησε σε έρευνα για τυχόν σύνδεση αυτού του γεγονότος με την ύπαρξη γεωτρήσεων των εταιρειών εξόρυξης σε μικρή απόσταση από τις πηγές του χωριού. Όταν εντελώς πρόσφατα οι θεσμοί της Ευρωπαϊκής Ένωσης έλεγξαν την κρατική υποστήριξη στην «επένδυση», το Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης καταδίκασε την Ελλάδα για παράνομες οικονομικές ενισχύσεις εκατομμυρίων Ευρώ προς τις εταιρείες εξόρυξης της Χαλκιδικής. Όταν πια πηγαίνουμε στο δάσος των Σκουριών, για να μαζέψουμε τα μελίσσια μας, συναντάμε οπλισμένους άνδρες της Eldorado Gold, που μας ελέγχουν και μας απαγορεύουν την πρόσβαση. Και τώρα πλέον το Ελληνικό κράτος χαρακτηρίζει το κίνημά μας τρομοκρατικό, μας εξισώνει με την εγκληματική βία της ναζιστικής Χρυσής Αυγής, έχει στείλει στη φυλακή τέσσερις αγωνιζόμενους κατοίκους και έχει ξεκινήσει διώξεις σε δεκάδες άλλους, δίνοντας θεσμικό χαρακτήρα στην σε βάρος μας βία και αδικία.

Η Αντίσταση Γίνεται Καθήκον

Είμαστε κάτοικοι της Χαλκιδικής και αλληλέγγυοι από όλη την Ελλάδα. Εδώ και τρία χρόνια έχουμε βγει όλοι στους δρόμους του αγώνα για τον τόπο μας. Δεν διαμαρτυρόμαστε απλώς για τα δικαιώματά μας αλλά για την ίδια τη ζωή και το μέλλον το δικό μας και των παιδιών μας. Στεκόμαστε αλληλέγγυοι απέναντι σε κάθε άνθρωπο που παλεύει για ζωή, ισότητα, ελευθερία, αξιοπρέπεια. Η ποινικοποίηση και η καταστολή των αγώνων των κοινωνικών κινημάτων που υποστηρίζουν θεμελιώδη δικαιώματα είναι η μόνη αντίδραση ενός πανικοβλημένου συστήματος εξουσίας. Υποχρέωση μας να προστατεύσουμε με την φωνή μας όλους αυτούς που αντιστέκονται στην αυθαιρεσία της εξουσίας. Πιστεύουμε ότι ενωμένοι έχουμε τη Δύναμη. Στις 9 Νοέμβρη καλούμε σε ταυτόχρονες διαμαρτυρίες, εκδηλώσεις, δράσεις, διαδηλώσεις σε όλο τον κόσμο για σταματήσουν όλες οι διώξεις και φυλακίσεις σε βάρος μας και για να πάψουν άμεσα οι εργασίες εξόρυξης χρυσού στην Χαλκιδική. Ο αγώνας μας βρίσκεται σε κρίσιμο σημείο. Τώρα σας χρειαζόμαστε όλους.

#saveskouries
9 Νοέμβρη Παντού στην Ελλάδα και σε Όλο τον Κόσμο

español | english | italiano | français | türk | deutch | română | svenska | suomi

Continue reading

ΚΑΛΕΣΜΑ Παγκόσμια Πορεία για αξιοπρέπεια – διακρατικής Αλληλεγγύης Σαββατοκύριακο 6-7 Ιουλίου

6_7-7-2013-global-march

6_7-7-2013-global-march

THIS WEEKEND WE ARE RISING AGAINST ALL THE INJUSTICE:

ERDOGAN, MURSI, DILMA, OBAMA, JiINPING, PUTIN, MONSANTO, GOOGLE, FACEBOOK, NSA, PENTAGON, CIA, MOSSAD, IMF, WB, OECD, WTO…..

LEAVE THE PEOPLE AND THE PLANET ALONE, ANOTHER WORLD NOW!

SPREAD THE BELOW CALL AND THESE PRISM FREE ORGANISING TOOLS: http://prism-break.org/

AND JOIN OUR GLOBAL DAYS OF ACTION:

Global March to Dignity – Transnational Solidarity Weekend 6-7 July 2013
https://www.facebook.com/events/267576746717479/

READ THE CALL IN 1) ENGLISH 2) TURKÇE 3) PORTUGUÊS 4) БЪЛГАРСКИ 5) FRANÇAIS 6) CASTELLANO 7) NEDERLANDS 8) SLOVENSKO 9)ΕΛΛΗΝΙΚΑ

Copy Paste and Tweet massively //// and those who didn’t invite their friend, and friends of their friends to the FB event yet please do so! This is the moment…
GR
Παγκόσμια Πορεία για αξιοπρέπεια – διακρατικής Αλληλεγγύης Σαββατοκύριακο 6-7 Ιουνίου FB:https://www.facebook.com/events/267576746717479/

EN:
‎#GlobalRevolution ‎#StandTogether Global March To Dignity – Transnational Solidarity Weekend 6-7 July FB:https://www.facebook.com/events/267576746717479/

TR:
#GlobalRevolution #StandTogether Küresel Onur Yürüyüşü – Ulusötesi Dayanışma Haftasonu FB: 6-7 Temmuz https://www.facebook.com/events/267576746717479/

ES:
#GlobalRevolution #StandTogether Marcha mundial hacia la dignidad –Fin de Semana de Solidaridad Transnacional 6 y 7 de julio FB:https://www.facebook.com/events/267576746717479/

PT:
#GlobalRevolution #StandTogether Marcha Global da Dignidade – Fim de Semana da Solidariedade Transnacional 6 e 7 de Julho FB:https://www.facebook.com/events/267576746717479/

BG:
#GlobalRevolution #StandTogether Глобален протест на достойнство – Транснационален уикенд на солидарността 6-7 юли FB:https://www.facebook.com/events/267576746717479/

FR:
#GlobalRevolution #StandTogether Marche mondiale pour la Dignité – Week-end de Solidarité Internationale 6-7 Juillet FB:https://www.facebook.com/events/267576746717479/

DE:

#GlobalRevolution #StandTogether Globaler Marsch der Würde – Wochenende der transnationalen Solidarität 6. – 7. JuliFB:https://www.facebook.com/events/267576746717479/

READ THE CALL IN 1) ENGLISH 2) TURKÇE 3) PORTUGUÊS 4) БЪЛГАРСКИ 5) FRANÇAIS 6) CASTELLANO 7) NEDERLANDS 8) SLOVENSKO 9)ΕΛΛΗΝΙΚΑ

Continue reading

Transnational Online Forum to Evaluate the Re-resurgence of the Grassroots [EN, TR, FR, ES, PT, IT, AR]

Social Network Unionism

DATE: 27th June

UCT / GMT: 18.00
London: 19.00
Madrid: 20.00
Istanbul: 21.00
Rio de Jenairo: 15.00
New York and Montreal: 14:00

Check your local time here: time zone converter (http://www.timeanddate.com/worldclock/converter.html)

WHERE?
Location: MUMBLE: Occupytalk.org server
Room: Assemblies & Round Tables > OPEN SPACE

HOW TO CONNECT?
Mumble is a voice chat Open Source software (works similar to Skype but is not a corporate tool). Please follow these instructions to get connected. If this is the first time you use Mumble, please try to log in at least half an hour in advance, we will be there to help you.
How to join Mumble: http://www.global-square.net/how-to-join/

AGENDA:

Updates from countries
Exchange on global may and re*resurgence of the peoples
Where are we heading?
(Facilitation of the meetings start half an hour before.
You are more than welcome to share this invitation in your networks!)

Signs…

View original post 1,182 more words

15/6/ 19 Ημέρες δίνουν ηρωϊκό αγώνα τα αδέρφια μας στην Τουρκία -σφοδρή επίθεση Αστυνομίας με αύρες και δακρυγόνα στην Ταξίμ και πάρκο Γκεζί

Police Attack Children with Teargas inside the Divan Hotel. Police attacked patients and doctors who were in the hotel which had become a temporary clinic. www.livestream.com/revoltistanbul#OccupyGezi #DirenGeziParki #Istanbul #Turkey — at Divan Hotel.

15-6-2013-attack-police-child-2

15-6-2013-attack-police-child-2


Continue reading

What future for the Turkish uprising?

form http://roarmag.org By Mehmet Döşemeci On June 10, 2013

What future for the Turkish uprising?

What future for the Turkish uprising?

Provided the uprising is not crushed or hijacked — and does not fizzle out — it has the potential to create long-lasting changes in Turkish democracy.

The actions taken by a coalition of activists against the destruction of a public park in central Istanbul have spread to more than 60 cities and provinces, bringing several million people onto the streets in widespread protest against the ruling AKP government. The government has periodically jammed communications, shut off surveillance cameras, and used its influence over the national media to suppress knowledge of both the scale of the uprising and the brutality of the police response.

As of June 8, 2013, the police have withdrawn from Taksim Square, leaving it at least temporarily in the hands of protesters. The protesters have erected networks of makeshift barricades at 50 meter intervals along all major routes leading to the square. Major clashes have occurred in other areas around Istanbul and in many cities across Turkey. There have been three confirmed deaths, thousands injured, mass arrests, and unconfirmed reports of widespread police torture.

This article does not aim to give a structural account of the causes of the uprising, an undertaking that, like an obituary for a celebrity, could be scripted before an uprising even begins. Such accounts do more to explain away the events taking place within Turkey rather than engaging seriously with them. They speak more to the Turkey of yesterday than the Turkey of tomorrow. Instead, this article attempts to outline the possible paths the uprising may take.

Tensions Grow As Demonstrations Against The Government Continue In Istanbul

Tensions Grow As Demonstrations Against The Government Continue In Istanbul

State Violence and Capital

Beginning with the pre-dawn raid of Gezi Park on May 30, the state response made aggressive use of riot police, assaulting crowds with copious amount of gas, water, and rubber bullets. Although blanketing many urban areas of Turkey in a near continuous cloud of gas, choking bystanders and protesters alike, the state apparatus has — for the moment at least — avoided the excesses of the Arab Spring.

Although there have been a number of confirmed instances where AKP thugs backed by police have attacked peaceful protesters, Erdoğan has yet to make good on his repeated threats to bring out his army of supporters. On June 4, the Istanbul Police issued an order to refrain from the use of gas save for instances of self-defence, though unprovoked police aggression continues throughout Turkey. The protesters, for their part, have shown remarkable restraint.

How long this situation will last is an open question. As the uprising has spread, it is beginning to have a perceptible impact on the functioning of Turkish capitalism itself. Major commerce centers throughout Turkey have turned into quasi-warzones, the stock market dropped over 10 percent on its first day of trading following the start of the uprising, and the protests are starting to affect Turkey’slucrative gas deals with its neighbors. On Tuesday, Deputy Prime Minster Bülent Arınç warned that the protest had already cost the economy 70 million Turkish lira (28 million Euros).

If these disturbances continue, or are intensified by large-scale strikes, the situation may change dramatically. While the government seems to have pulled back somewhat from its initial onslaught, perhaps hoping to ride out the storm, capitalism is much less patient and has many more friends. If Turkish and international capital feel that the uprising poses a threat to their interests, Erdoğan will face increasing pressure to resolve the crisis. Such a scenario would have two solutions: increased support for Erdoğan and a consequent escalation of state violence, or international pressure for Erdoğan to diffuse the situation (through concessions or resignation) and a consequent de-escalation of state violence. At the moment the latter is looking more likely.

Tensions Grow As Demonstrations Against The Government Continue In Istanbul

Tensions Grow As Demonstrations Against The Government Continue In Istanbul

The Hijacking of the Uprising by Opposition Parties

The Greek and Spanish revolts that erupted in the summer of 2011 were marked by a total renunciation of the existing political order. The protests were aimed not only at the ruling government but against the political system in its totality. All of the existing political parties, in fact the entire system of representative parliamentary democracy, came under indictment. Revolting against the “democratic” society that denied their existence, the Greek and Spanish occupations created, through their vast networks of general assemblies, structures of a direct democracy they believed should take its place.

The current situation in Turkey is different. The AKP has been in sole possession of government power since 2003. As a result, the various opposition parties, led by the Republican People’s Party (RPP) and the National Action Party (NAP), have not been implicated in the current crisis. The uprising has singled out the AKP and only the AKP as the root of its problems. Much like the Muslim Brotherhood in Egypt, the opposition parties have been caught totally off guard by the scale of the uprising and have scrambled to interject themselves into the situation. For their part, the protesters have shown a remarkable eagerness to move beyond the old political, ethnic, and religious allegiances. However, despite the present non-partisan tenor of the uprising, it would be unwise to discount the possible future impact of the opposition parties.

NobodysSoldiers

NobodysSoldiers

As the days have passed, Turkish flags and nationalist chants of “we are the soldiers of Atatürk” have made their mark in the streets. Perhaps more worrisome have been the belated but effective attempts of opposition leaders and MPs to capitalize on the events, throwing their weight behind the uprising in speeches praising the courage of Turkey’s youth. If this trend accelerates there is the possibility that the uprising could devolve into a forced referendum (successful or not) on the AKP government, leaving the underlying political system unchanged. Such an outcome could presumably have waited for the next election cycle and avoided the gas clouds, mass arrests, and bloodshed.

The Self-Exhaustion of the Uprising

A persistent concern of many involved in the uprising has been the possibility of its self-exhaustion. These fears have so far remained unjustified. The first week of the protests have been marked by both an increase in absolute numbers of protesters and a widening of the social and political backgrounds of those involved. As the weekend battles gave way to the working week, the central squares of Turkey have become permanently occupied by different sections of society depending on the time of day. More radical activist groups maintain a night watch over the squares and are joined by striking unions and students during the work day.

The largest crowds occur during the evening hours as middle and lower class workers bring their families to picnic, protest, and share the news of the day. There is a perceptible though by no means certain shift of the uprising from the initial violent clashes to a more festival-like atmosphere. What this heralds for the future is an open question. Though a minority, there are groups — especially on the more radical left — who are itching to take a more violent path and see in these developments an enervation of the struggle.

How long the government will allow barricades and the unpoliced occupation of central squares is also not clear. On Friday, the Istanbul Police issued a statement that they would refrain from further police action until Monday, leaving the city in the hands of the protesters throughout the weekend at least. Continued stalemate could in turn lead to a dissipation of the uprisings energy, something the AKP government may be banking on. Though, if the size of the protests of this weekend are a guide, this strategy does not seem to be working.

Riot police use tear gas to disperse demonstrators during an anti-government protest at Taksim square in central Istanbul

Riot police use tear gas to disperse demonstrators during an anti-government protest at Taksim square in central Istanbul

The Space and Time for Revolutionary Creation

Provided the uprising is not quashed by murderous repression, hijacked by a nationalist discourse that serves only to empower the opposition, and does not fizzle out through exhaustion, it has the potential to create long-lasting changes in the practice of citizenship and representation in Turkish democracy. This path involves the wholesale or partial reconfiguration of political participation in Turkey. It involves the creation of new democratic forms and practices and stands (in the absence of massive worker rebellion) as the most revolutionary outcome of the uprising. It is also, without question, the most precarious and fragile of its possible solutions and one open to immediate undoing.

The most profound yet overlooked aspect of the uprisings that shook the Mediterranean world in 2011 was the countless practices and institutions that spontaneously emerged within its central squares. In Cairo, as the state apparatus withdrew (though not before committing 800+ murders), upwards of a million people, left to their own devices, had to figure out how they would live together in a square in order to sustain a revolt aimed outside of it. Within this space, the Egyptian people organized and orchestrated their own security, dealt with human and regular waste, and created services for the elderly and the poor.

The Egyptian revolutionaries established supply networks for food and information, set up a kindergarten, handled hired agitators, and protected each other’s religious practices. The same spontaneous creation of new institutions and practices was even more evident in Greece and Spain, where nightly assembly meetings empowered and funded subcommittees dealing with food, protection, medicine, outreach, horticulture, information, tattoos, and the media, managing all aspects of social and political organization within the squares themselves. Life in these squares stood as a powerful testament to what ordinary people can build in the absence of state power.

Similar practices and forms are developing in the Turkish uprising. The networks of medical and legal support, the supply lines servicing protesters with free food, supplies, internet access, and safehouses, even the collective building of barricades and the organization of night-watches to protect liberated zones from police assault, are proof of this spirit. Perhaps more important is how these acts of solidarity have gone viral within Turkish social media networks, shared as joint reminders of the latent generosity of the Anatolian people.

GeziParkLibrary

GeziParkLibrary

It is still early going, but the spatial conditions for more permanent structures and initiatives have begun to materialize. For the past few days Taksim Square has become a ‘liberated zone’, a fragile oasis surrounded by massive and ever growing barricades. As of June 5, a people’s library, dozens of free food, blanket, and medical supply stations, LBGT and gender awareness tents, and areas for musical performances and political speech have been set up in the square. For the religious holiday of Kandil, protesters have set up alternate spaces for prayer and dance and invited all those in the square to find a stranger with differing political beliefs to sit and chat with.

These spontaneous structures and initiatives mushrooming amidst the now ubiquitous graffiti and political banners offer a stark contrast to the scripted choreography and corporate sponsorship of festivals previously organized by the municipal-capitalist alliance. More than an assertion of the right to the city, the self-organization of life in the square attests to the power of ordinary people to actively structure the social space itself.

Such police-free zones are also taking root elsewhere in Turkey. Barricaded against police harassment, freed from the constant threat of dispersal, these encampments are creating new practices, allegiances, and institutional forms organically within the uprising. Only time will tell if these spaces can be sustained and what the Turkish people will make of them. One thing, however, is clear: the reconfiguration of the Turkish political field, if it is to happen, will happen here.

Another factor that has ironically pushed the uprising down this path has been the relative impotence of established experts and commentators. Here the total media blackout during the initial days of the uprising by domestic outlets has actually been a blessing in disguise. That documentaries on Antarctic penguins aired while violent clashes were being waged in every major city in Turkey drew people away from their televisions and into the streets. It has also forced people to discuss and debate among themselves the meaning and direction of the uprising rather than defer opinion to the tried and tired talking heads of the Turkish media. As the mainstream television channels slowly begin to report on the ongoing events, this is something to keep in mind.

The Turkish president Abdullah Gül recently remarked that “democracy does not mean elections alone.” A statement of the obvious and the only one from the AKP leadership to acknowledge the truth of situation. To this statement we would add one thing. For the moment, the uprising has located this democracy in the collective participation and poetry of the Turkish people. It has so far refused to entrust the uprising to any sort of leadership — whether old, new, or military. Keeping the uprising this way will be no easy task in a country which has grown accustomed to strong leaders since its inception.

Perhaps now will be the moment when Turkey finally embraces the profound meaning of the slogan, uttered countless times throughout its history, that “there can no longer be a revolution for the people in spite of them.”

Mehmet Döşemeci is an assistant professor of History at Bucknell University working on the entangled histories of Modern Europe and the Turkish Republic. His book, Debating Turkish Modernity: Civilization, Nationalism, and the EEC, will be published in Fall 2013 through Cambridge University Press. He is just beginning a new research project exploring the histories of radical publics within Europe and the Middle-East, providing historical context for the popular uprisings that have mushroomed across the Mediterranean basin since 2011. Yetkin Nural assisted in the research of this article.

Tensions Grow As Demonstrations Against The Government Continue In Istanbul

Tensions Grow As Demonstrations Against The Government Continue In Istanbul

Συγκέντρωση αλληλεγγύης στους Τούρκους διαδηλωτές στις 7 το απόγευμα

Taksim square solidarityΜε το σύνθημα «Λαοί του κόσμου ενωθείτε για την ελευθερία» έχει οργανωθεί συγκέντρωση στις 7 το απόγευμα του Σαββάτου έξω από το κτίριο της τουρκικής πρεσβείας στο Κολωνάκι (Βασιλέως Γεωργίου Β 8).

Αναδημοσίευση από left.gr

Greek solidarity for Turkish people

I collect here some of the comments that have been written on Facebook, depicting the solidarity of Greek people for the Turkish uprise in Taksim square.

“Solidarity to Turkish people. You fight for our dignity too brothers…”

“The night is still young and there is a possibility that the Turkish government falls tonight, as the clashes spread in other cities as well, such as Ankara, Izmir. Solidarity to the insurgents!”

“TOMORROW not the day after, TOMORROW we must go and demonstrate in front of the Turkish embassy. Some people are bleeding out there…”

“Solidarity to our Turkish brothers! When are we going to the Turkish embassy?”

“Tonight we’re all Turkish”

“Look, the others have started already!… TURKS, kardesh!”

“We are all Taksim’s Kemals…”

“Revolted Istanbul. Solidarity to our Turkish comrades!”

“Today, our heart beats for you, neighbors! You are not alone! Be strong! United we stand! #direngeziparki”

Κάλεσμα 25 Μαίου ώρα 18:ΟΟ Δράση ενάντια στη Monsanto, Πλατεία Συντάγματος

Δράση ενάντια στη Monsanto, 25 Μαίου ώρα 18:ΟΟ. Πλατεία Συντάγματος

Δράση ενάντια στη Monsanto, 25 Μαίου ώρα 18:ΟΟ. Πλατεία Συντάγματος

March Against Monsanto – Athens https://www.facebook.com/events/122101517982083/

 

 

We Will March Against Monsanto
http://monsantomarch.org/

We Will March Against Monsanto

We Will March Against Monsanto

https://www.facebook.com/events/122101517982083/

RSVP to the main event: http://on.fb.me/ZUxe3o

Find a local march in your city: http://bit.ly/ZTDsk8

Read our full mission statement: http://on.fb.me/10oCMRb

Video από την Εκδήλωση με το Δίκτυο Αυτοδιαχειριζόμενων Συνεταιρισμών Cecosesola από τη Βενεζουέλα

Την Παρασκευή 10 Μαΐου και ώρα 19.00 στο θερινό σινεμά Παναθήναια, στα Εξάρχεια πραγματοποιήθηκε εκδήλωση-συζήτηση με αντιπροσώπους του Δικτύου Αυτοδιαχειριζόμενων Συνεταιρισμών  “Cecosesola” , Lizeth Carolina Vargas Campero και Noel Vale Valera που ήρθαν από τη Βενεζουέλα για να συναντηθούν με τον πληττόμενο και αγωνιζόμενο κόσμο της χώρας  μας.

Η Σεκοσεσόλα (Cecosesola – Central de Cooperativas de Servicios Sociales del Estado Lara), το Κέντρο των Συνεταιρισμών Κοινωνικών Υπηρεσιών του κρατιδίου της Λάρα στην Βενεζουέλα ξεκίνησε το 1967 και πέρασε από μια διαδικασία σχηματισμού που διήρκησε πάνω από 40 χρόνια. Είναι ένα δίκτυο 52 αυτονόμων και αυτοδιαχειριζόμενων συνεταιρισμών που επικεντρώνεται κυρίως στην παραγωγή τροφίμων, παρέχοντας επίσης ιατρικές και χρηματοπιστωτικές υπηρεσίες στα πάνω από 20.000 μέλη του και την κοινότητα.

Συνελεύσεις διαχείρισης, άμεση δημοκρατία, πλατιά συμμετοχή, αυτονομία είναι λίγες λέξεις που θα μπορούσαν να δώσουν ένα στίγμα για τον τρόπο λειτουργίας τους που είναι και το σημαντικότερο “προϊόν” που παράγουν. Ένα “σχολείο” συμμετοχής των εργαζομένων στην παραγωγική διαδικασία, ένας δρόμος προς τον κοινωνικό μετασχηματισμό.

Απέναντι στην ελληνική μνημονιακή πραγματικότητα, αναπτύσσεται η κοινωνία της αυτο-οργάνωσης, των κολλεκτίβων εργασίας, των δικτύων αλληλεγγύης και αντίστασης.

Την εκδήλωση-συζήτηση συνδιοργάνωσαν οι : Αλληλεγγύη για όλους, Δίκτυο Αλληλεγγύης Κερατσίνι – Δραπετσώνα, ΣΥΝεταιριστες ΖΩγράφου, Κοινωνικό Ιατρείο-Φαρμακείο Αθήνας, Συνεταιρισμός Συν Αλλoις, “Σπάμε τους Μεσάζοντες” στην Πετρούπολη, Ομάδα Resistencias, Λέσχη Αλληλεγγύης Ν.Κόσμου, Κίνηση Αντίστασης και Αλληλεγγύης Γαλατσίου, Η εφημερίδα των Συντακτών .

Ακολουθούν video από τη συζήτηση, στα Ισπανικά με ταυτόχρονη μετάφραση στα Ελληνικά.