Video

To Καραβάνι Αλληλεγγύης από τις Σκουριές, στην Αθήνα

Μικρή σκηνή από την άφιξη του καραβανιού από τις Σκουριές στο Σύνταγμα.

Advertisements

Εκδήλωση στην Ιερισσό για βιομηχανία διώξεων – παράνομη λήψη DNA (video)

ΠΑΡΑΤΗΡΗΤΗΡΙΟ ΜΕΤΑΛΛΕΥΤΙΚΩΝ ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΩΝ

IMG_9818

Aπό Χρυσές Αυτ-απάτες

Εξαιρετικά ενδιαφέρουσα και εξαιρετικά χρήσιμη η συζήτηση – ενημέρωση που πραγματοποιήθηκε την Κυριακή 7 Ιουλίου στο Πολιτιστικό Κέντρο Ιερισσού με θέματα:

View original post 109 more words

Συγκρούσεις στη Μεγάλη Παναγία

ΠΑΡΑΤΗΡΗΤΗΡΙΟ ΜΕΤΑΛΛΕΥΤΙΚΩΝ ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΩΝ

Από epitropiagonapanagias

__________

Σήμερα (χθες) Τετάρτη 10/7 κάτοικοι της Μεγάλης Παναγίας συγκεντρώθηκαν στο βουνό απο τις 7:30 το πρωί, μετά απο πρόσκληση απο το Δασικό Συνεταιρισμο Μεγ.Παναγίας για κουρμπάνι.

Η συγκέντρωση πραγματοποιήθηκε στη θέση Οξάρες. Η διακριτική αλλα ενοχλητική παρουσία της αστυνομιας σε συνδιασμό με το χλευασμό των οδηγών των οχημάτων της εταιρίας όξυνε την κατάσταση. Υπήρχε συνεχής επικοινωνία με τη συγκέντρωση συμπαράστασης προς τους 2 συναγωνιστές στον Πολύγυρο. Μόλις διαδόθηκε το γεγονός της προφυλάκισης των 2 συναγωνιστών,αμέσως στήθηκε μπλόκο στο δασικό δρόμο και μετά απο σύντομη συνέλευση γυρω στις 3:30 το μεσημέρι,οι κάτοικοι αποφασίζουν να κινηθούν προς την πρώτη διαστάυρωση της Μεγάλης Παναγίας(Αη Λευτέρης).

View original post 108 more words

Πορεία αλληλεγγύης στους αγωνιζόμενους κατοίκους της ΒΑ Χαλκιδικής – Αθήνα 13/4

Βίντεο από την Πορεία Αλληλεγγύης στους κατοίκους της Χαλκιδικής στην Αθήνα το Σάββατο 13/4.

“Αλληλεγγύη στους διωκόμενους αγωνιστές . Ενάντια στον χρυσό θάνατο, τη λεηλασία της φύσης και την κρατική τρομοκρατία, ο ανυποχώρητος κοινωνικός αγώνας για την γη και την ελευθερία θα νικήσει.”

Επιτροπή αλληλεγγύης στη Χαλκιδική (Αττικής)

ΟΙ ΑΓΩΝΙΖΟΜΕΝΟΙ ΚΑΤΟΙΚΟΙ ΤΗΣ ΧΑΛΚΙΔΙΚΗΣ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΜΟΝΟΙ

Η ποινικοποίηση των αγώνων δεν θα περάσει
Κάτω τα χέρια από τους αγωνιζόμενους κατοίκους της Χαλκιδικής

Ο εμπρησμός στο εργοτάξιο της «ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΧΡΥΣΟΣ», τα ξημερώματα της Κυριακής 17/2/2013, θεωρήθηκε από την κυβέρνηση σαν μια καλή αφορμή για μια νέα επίθεση ενάντια στο δίκαιο αγώνα των κατοίκων της Χαλκιδικής, με προφανή στόχο να τον κατασυκοφαντήσουν και να τον κάμψουν. Στην προσπάθειά της αυτή βρήκε συμπαραστάτες τα καθεστωτικά ΜΜΕ, τα οποία λειτουργώντας, για άλλη μια φορά, σαν φερέφωνα της κυρίαρχης πολιτικής,
παρουσιάζουν τους πολίτες που αντιστέκονται σαν τρομοκράτες, που εξυπηρετούν ύποπτα συμφέροντα και αδιαφορούν για τη δημιουργία θέσεων εργασίας στην περιοχή.

Η επίθεση στο επικοινωνιακό επίπεδο «ήρθε και έδεσε» με μια απίστευτης κλίμακας επιχείρηση αστυνομικής βίας και κρατικής καταστολής. Η οποία ξεκίνησε με τις ανεξέλεγκτες προσαγωγές και ανακρίσεις, ακόμα και ανηλίκων, με τη δημιουργία τράπεζας γενετικού υλικού για την ταυτοποίηση υπόπτων, με την ταύτιση της συμμετοχής στις κινητοποιήσεις με την ηθική αυτουργία σε ποινικά αδικήματα και ολοκληρώθηκε με την εισβολή των δυνάμεων καταστολής στην πόλη της Ιερισσού, η οποία συνοδεύτηκε από την αλόγιστη χρήση χημικών, μέχρι και μέσα σε σχολεία.

Τώρα καταφεύγουν σε ακόμη πιο ακραίες και επικίνδυνες πρακτικές. Το νέο κεφάλαιο της προσπάθειας ποινικοποίησης και συκοφάντησης του πιο ζωντανού και δυναμικού αγώνα αυτής της περιόδου, γράφεται τις τελευταίες μέρες, με τις διαρροές για άσκηση ποινικών διώξεων σε είκοσι κατοίκους της Ιερισσού και της Μεγάλης Παναγιάς, οι οποίοι έχουν, ήδη, κληθεί να καταθέσουν ως ύποπτοι. Αν και έχουν απαγγελθεί κατηγορίες για 7 κακουργήματα
και 11 πλημμελήματα, κατά παντός υπευθύνου, η προσωποποίηση των διώξεων αφήνεται να αιωρείται σαν μια διαρκής απειλή. Ενδεχομένως, για να κρατιούνται σε ομηρία, όχι μόνο οι φερόμενοι σαν ύποπτοι, αλλά ολόκληρη η τοπική κοινωνία.

Οι κατηγορίες είναι βαρύτατες και, μεταξύ άλλων, περιλαμβάνουν τη σύσταση εγκληματικής
οργάνωσης, την απόπειρα ανθρωποκτονίας, την κατοχή εκρηκτικών υλικών, την έκρηξη και τον εμπρησμό. Περίμεναν ότι θα φοβίσουν τους αγωνιζόμενους κατοίκους και ότι θα τους φέρουν σε θέση απομόνωσης. Κατάφεραν, ακριβώς, το αντίθετο. Πυροδότησαν νέες μαζικές αντιδράσεις στη Χαλκιδική και ένα νέο κύμα αλληλεγγύης και συμπαράστασης σε ολόκληρη την Ελλάδα.

Κάλεσμα σε πορεία αλληλεγγύης στους κατοίκους της Χαλκιδικής (Αθήνα)

xalkidiki

Στο πλαίσιο της στήριξης και της αλληλεγγύης στον αγώνα των κατοίκων της Χαλκιδικής, η Επιτροπή Αλληλεγγύης στη Χαλκιδική (Αττικής) καλεί σε πορεία συμπαράστασης στους κατοίκους της Χαλκιδικής, ενάντια στην κρατική τρομοκρατία που με κάθε τρόπο επιδιώκει την υλοποίηση των καταστροφικών για την τοπική κοινωνία σχεδίων του κεφαλαίου.

 Συγκέντρωση και πορεία αλληλεγγύης

στους κατοίκους της Χαλκιδικής

Τρίτη, 12 Μάρτη

Προσυγκέντρωση στα Προπύλαια, 18.00

Κάλεσμα σε πορεία αλληλεγγύης στους κατοίκους της Χαλκιδικής

Στο δάσος των Σκουριών στη ΒΑ Χαλκιδική, τον τελευταίο χρόνο, εξελίσσεται ένα καταστροφικό σχέδιο του ελληνικού κράτους σε συνεργασία με την εταιρία «Ελληνικός Χρυσός ΑΕ», η οποία ανήκει στην καναδική πολυεθνική El Dorado Gold και τον όμιλο Μπόμπολα, για εκτεταμένες εξορύξεις χρυσού. Με πρόσχημα την ανάπτυξη και τη δημιουργία νέων θέσεων εργασίας, καταστρέφεται το αρχέγονο, αυτό, δάσος, με ολέθριες και μη αναστρέψιμες συνέπειες για τη φύση και τους ανθρώπους. Το σχέδιο που προωθείται στη Χαλκιδική αποτελεί μόνο την αρχή των μεταλλευτικών δραστηριοτήτων στην περιοχή της Βόρειας Ελλάδας και εντάσσεται στο συνολικό ξεπούλημα των φυσικών πόρων και των δημόσιων υποδομών που ακολουθούν οι μνημονιακές κυβερνήσεις, υποθηκεύοντας το μέλλον ολόκληρης της κοινωνίας.

Το δυναμικό κίνημα αντίστασης των κατοίκων, που από την πρώτη στιγμή δημιουργήθηκε στην περιοχή, ήρθε αντιμέτωπο με ένα πρωτοφανές σε διάρκεια και ένταση όργιο καταστολής. Η αστυνομία, λειτουργώντας σαν μπράβος της εταιρείας αντιμετωπίζει τους διαδηλωτές με ασύλληπτη αγριότητα και βία η οποία σε πρώτη φάση χαρακτηρίστηκε από αλόγιστη χρήση χημικών μέσα στο δάσος, καταδιώξεις και τραυματισμούς διαδηλωτών.

Πλέον ο αυταρχισμός περνά σε άλλο επίπεδο με την περιοχή να τελεί ουσιαστικά υπό κατοχή από τις δυνάμεις καταστολής: Απαγωγές “υπόπτων” από τα σπίτια τους, λήψεις δείγματος γενετικού υλικού, βασανιστήρια στα τμήματα και, πριν λίγες μέρες, μια εισβολή ΜΑΤ και αντιτρομοκρατικής στο χωριό της Ιερισσού με δακρυγόνα να προκαλούν τρόμο και πανικό ακόμα και στο τοπικό σχολείο που εκείνη την ώρα ήταν γεμάτο παιδιά!

Gallery

Σάββατο 12 Γενάρη Ημέρα Αλληλεγγύης και Αγώνα

This gallery contains 2 photos.

Σκουριές: η δική μας Rosia Montana Skouries the greek Rosia Montana

Η χθεσινή μέρα στις Σκουριες έφερε πάλι στο προσκήνιο τις “εργασίες” της ELDORADO και τις “σχέσεις” της με το κράτος, τη δική μας Rosia Montana.

Ακολουθεί άρθρο μαρτυρία απο τα χθεσινά γεγονότα στις Σκουριές

22 October, 2012 by antigoldgreece

(αναδημοσίευση απο ΠΑΡΑΤΗΡΗΤΗΡΙΟ ΜΕΤΑΛΛΕΥΤΙΚΩΝ ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΩΝ)

Με το σοκ από την κόλαση που ζήσαμε χθες στις Σκουριές ακόμα υπερβολικά έντονο, βρίσκομαι μπροστά στον υπολογιστή προσπαθώντας να γράψω ένα “κανονικό” άρθρο. Αδύνατον. Δεν μπορώ να βρω τις εκφράσεις, δεν ξέρω αρκετά σχήματα υπερβολής, άλλωστε όσους υπερθετικούς βαθμούς κι αν χρησιμοποιήσω η πραγματικότητα αυτών που συνέβησαν χθες πάλι θα με ξεπερνάει. Οπότε θα τα γράψω απλά, όπως τα έζησα, και ο καθένας ας βγάλει τα συμπεράσματά του.

Η χθεσινή πορεία στις Σκουριές ήταν ίσως η μεγαλύτερη που έχει γίνει για τα μεταλλεία και σίγουρα μια από της μεγαλύτερες στην ιστορία της Χαλκιδικής. Πολύ πάνω από δυο χιλιάδες άτομα από όλες τις μεριές της Χαλκιδικής και αρκετοί συμπαραστάτες του αγώνα μας από Θεσ/νίκη, Κιλκίς και Θράκη ήρθαν στην Ιερισσό από όπου ξεκίνησε η αυτοκινητοπομπή για τις Σκουριές. Για πρώτη φορά υπήρχε τόσος κόσμος, κυρίως νέοι άνθρωποι, από χωριά εκτός της Ιερισσού, που είναι ο μεγαλύτερος πυρήνας του αγώνα. Μ. Παναγία, Αμμμουλιανή, Ουρανούπολη, Νέα Ρόδα, Μεταγγίτσι, Γομάτι, Ορμύλια, Ν.Μουδανιά, Πολύγυρο, Πλανά, ακομα και άτομα από τα “μεταλλευτικά” χωριά Στρατονίκη, Στάγειρα, Παλαιοχώρι, που αψήφησαν την τρομοκρατία της εταιρείας και ήρθαν να διαδηλώσουν για το βουνό.

Αφήσαμε τα αυτοκίνητα πριν από το “Χοντρό Δέντρο”, τη διασταύρωση δηλαδή από όπου ξεκινάει ο δασικός δρόμος για τις Σκουριές, και από εκεί ξεκινήσαμε την πορεία μας. Μπροστά μας, σε απόσταση περίπου 300 μέτρα βρισκόταν αστυνομικές δυνάμεις και κλούβες, μπροστά από μια μικρή πορεία μεταλλωρύχων που είχε ξεκινήσει  από το Παλαιοχώρι. Δεν ήταν πάνω από 200-250 άτομα. Προχωρούσαν αργά προς το μέρος μας και η αστυνομία δεν τους σταματούσε, απλά τους συνόδευε. Τι ήθελαν άραγε; να χτυπηθούμε; Να έχουμε κανονικό εμφύλιο στην περιοχή; Μετά από λίγο αποχώρησαν, βλέποντας προφανώς το μέγεθος της δικής μας πορείας.

Ο δρόμος στο Χοντρό Δέντρο δεν ήταν κλειστός από ΜΑΤ, όπως άλλες φορές, μάθαμε όμως ότι υπήρχαν τέσσερις διμοιρίες επάνω, στις Σκουριές. Συνεχίσαμε με τα πόδια, άντρες και γυναίκες όλων των ηλικιών, μια μακριά, ειρηνική πορεία 8 χιλιομέτρων μέχρι τις Σκουριές, μέσα στο υπέροχο βουνό μας που θέλουν να καταστρέψουν. Μια μικρή ομάδα από εμάς, γύρω στα 200 άτομα, παρέμεινε στο Χοντρό Δέντρο, για να προσπαθήσει να κρατήσει πίσω τα ΜΑΤ αν επιχειρούσαν επίθεση από το Παλαιοχώρι. Τώρα πια, έχοντας δει την απίστευτη αγριότητα των Ματατζήδων, κάτι τέτοιο ακούγεται μάλλον αφελές.

Όταν φτάσαμε στις Σκουριές αντικρύσαμε ένα τείχος από αστυνομικούς να φράζει το δημόσιο δασικό δρόμο, λίγο μπροστά από τα γραφεία της εταιρείας. Από πίσω οι “πράσινοι” Ματατζήδες και ακόμα πιο πίσω στελέχη της εταιρείας και ασφαλίτες. Για να μην προκαλέσουμε επίθεση μπήκαμε μπροστά οι γυναίκες και τους ζητήσαμε να μας αφήσουν να περάσουμε. Απόλυτη άρνηση. Είμασταν εκεί μπροστά στις ασπίδες φωνάζοντας συνθήματα και προσπαθώντας να μιλήσουμε στους ανέκφραστους αστυνομικούς. Είμαστε οι γυναίκες, οι μανάδες, οι αδελφές και οι κόρες σας και είμαστε εδώ για να προστατεύσουμε τον τόπο μας. Αγωνιζόμαστε για παιδιά μας και για το αύριο. Γιατί μας χτυπάτε; Εσείς τι θα πείτε στα δικά σας παιδιά;

Στα δεξιά μας, σε απόσταση μικρότερη από είκοσι μέτρα από εμάς και από το μπλόκο, άναψε μια φωτιά μέσα στο δάσος. Ένα πυροσβεστικό που ήταν πίσω από την αστυνομία πήγε να τη σβήσει και πολλές από τις γυναίκες έτρεξαν να βοηθήσουν κι αυτές. Αυτό που είδαν ήταν ότι τα ξύλα ήταν στοιβαγμένα σε σωρό, έτοιμα από πριν για να τους βάλει κάποιο χέρι φωτιά. Βγάζει  μάτι η προβοκάτσια. Η γυναίκα που το λέει αυτό στο βίντεο είναι τώρα στο νοσοκομείο του Πολυγύρου, γιατί τα ΜΑΤ της σακάτεψαν το πόδι.

Κάποια στιγμή, όταν κόντευε να πέσει το βράδυ, η διοίκηση της αστυνομίας αποφάσισε ότι ήταν ώρα να τελειώνει μαζί μας και άρχισε η επίθεση. Μέχρι εκείνη τη στιγμή δεν υπήρχε απολύτως καμμία πρόκληση από τη δική μας πλευρά, ούτε μία πέτρα. Εκτοξεύοντας τεράστιες ποσότητες δακρυγόνων και ουρλιάζοντας “καριόλες” και “πουστράκια”, άρχισαν να κυνηγάνε τους διαδηλωτές χτυπώντας άγρια όσους έμεναν πίσω. Δεν μπορούσα να τρέξω και μπήκα μέσα στο δάσος. Μπήκαν όμως και αυτοί μέσα στο δάσος και βρέθηκα να είμαι μπρούμυτα πάνω στα φύλλα, μέσα σε ένα σύννεφο από δακρυγόνα,  με αφηνιασμένους Ματατζήδες να τρέχουν κι από δεξιά κι απο αριστερά μου. Με είδαν, δε με είδαν, δεν ξέρω, πάντως γλύτωσα. Τους άφησα να περάσουν, πήγα λίγο παρακάτω κι ανέβηκα σ’ένα αγροτικό αυτοκίνητο που μαζευε κόσμο και κατέβαινε προς τα κάτω. Στο ίδιο αυτοκίνητο ανέβηκε και σωριάστηκε στην καρότσα σφαδάζοντας από τον πόνο ένα νέο παιδί, άσχημα χτυπημένο στα πλευρά.

Το άγριο κυνηγητό συνεχίστηκε για τουλάχιστον δυο χιλιόμετρα. Αυτοκίνητα δικά μας ανεβοκατέβαιναν στο βουνό για να κατεβάσουν όλους τους διαδηλωτές. Όταν έφτασα κάτω, στο Χοντρό Δέντρο, είδα ότι είχανε ρίξει κάθετα στο δρόμο ένα μεγάλο πεύκο και του είχανε βάλει φωτιά για να εμποδίσουν την επίθεση από την άλλη δύναμη των ΜΑΤ που περίμενε από τη μεριά του Παλαιοχωρίου. Αν λυπήθηκα για το ένα δέντρο; Όχι φυσικά. Λυπάμαι, κλαίω, για τα δεκάδες χιλιάδες δέντρα που κόβει επάνω στο βουνό η καλή εταιρεία που προστατεύουν τα ΜΑΤ. Σήμερα το πρωί διάβασα στο μπλογκ των υποστηρικτών της εταιρείας τον εξής υποκριτικό τίτλο:  ΣΟΚ! “ΟΙΚΟΛΟΓΟΙ” ΑΚΤΙΒΙΣΤΕΣ ΕΚΟΨΑΝ ΚΑΙ ΕΚΑΨΑΝ ΔΕΝΤΡΟ ΓΙΑ ΝΑ ΚΑΝΟΥΝ ΟΔΟΦΡΑΓΜΑ ΣΤΙΣ ΣΚΟΥΡΙΕΣ . Δεν τους είδα να “σοκάρονται” από τη σφαγή των δέντρων που γίνεται τώρα στις Σκουριές, ούτε από τα τέσσερα μεγάλα δέντρα που έκοψε η εταιρεία για να εμποδίσει την πρόσβαση των διαδηλωτών στις Σκουριές, στην πορεία μας στο βουνό τον περασμένο μήνα.

Βρισκόμασταν συγκεντρωμένοι στο Χοντρό Δέντρο και περιμέναμε να βεβαιωθούμε ότι είχαν επιστρέψει σώοι από το βουνό όλοι οι δικοί μας, όταν είδαμε ΜΑΤ να κατεβαίνουν τρέχοντας από το δασικό δρόμο, τον ίδιο από τον οποίο είχαμε κατεβεί κι εμείς. Η πρώτη αντίδραση ήταν έκπληξη: πώς πρόλαβαν και κατέβηκαν από το βουνό αφού ήταν από πίσω μας και για να φτάσουν στο Χοντρό Δέντρο θα έπρεπε να έρθουν με τις κλούβες; Αργότερα μάθαμε ότι αυτά ήταν “φρέσκα”, ξεκούραστα ΜΑΤ, που είχαν περάσει μέσα από τη Μεγάλη Παναγία και έφτασαν πάνω από το Χοντρό Δέντρο από άλλο δασικό δρόμο.

Αυτή είναι και η τελευταία εικόνα που έχει καταγράψει η κάμερα μου. Τα ΜΑΤ να κατηφορίζουν τρέχοντας. Αυτό που ακολούθησε δεν περιγράφεται. Σα λυσσασμένα σκυλιά χύμηξαν πάνω στον κόσμο που προσπαθούσε να μπει στα αυτοκίνητα και να φύγει, πετώντας δακρυγόνα και χτυπώντας αδιακρίτως. Ποδοπατούσαν ανθρώπους, τραβούσαν γυναίκες από τα μαλλιά, χτυπούσαν με τα γκλομπς πάνω σε χέρια, πόδια, πλάτες. Τα αυτοκίνητα κινούνταν πολύ αργά γιατί ήταν πάρα πολλά και υπήρχαν και πάρα πολλοί πεζοί. Μέσα στον πανικό πολλοί τρακάρανε μεταξύ τους. Οι μαινόμενοι Ματατζήδες τρέχανε ανάμεσα στα αυτοκίνητα, τα χτυπούσαν με τα γκλομπς, σπάγανε τζάμια, ανοίγανε τις πόρτες και τραβούσαν τους ανθρώπους έξω, τους πετούσαν κάτω, τους κλωτσούσαν. Ματατζής άνοιξε την πόρτα του αυτοκινήτου μου και μου φώναξε “Μασκούλα ε; Καριόλα!”, επειδή είχα στο μέτωπο μια χάρτινη μάσκα χειρουργείου κι άπλωσε το χέρι του να με τραβήξει έξω.  Τράβηξα την πόρτα, έβαλα την ασφάλεια και περίμενα να αρχίσει να χτυπάει το αμάξι, αλλά αυτός είχε ήδη φύγει και χτυπούσε άλλο αμάξι.

Είδα με τα μάτια μου μπάτσο να σπάει τζάμι και να πετάει δακρυγόνο ΜΕΣΑ ΣΕ ΑΥΤΟΚΙΝΗΤΟ. Όλο το εσωτερικο ήτανε μαύρο από τους καπνούς, καπνοί έβγαιναν από τα κλειστά παράθυρα και οι μπάτσοι τράβηξαν έξω τον οδηγό και τον σάπισαν στο ξύλο. Όπως έμαθα, το ίδιο έκαναν και σε άλλα αυτοκίνητα. Ένας οδηγός που του πετάξαν δακρυγόνο μέσα στο αυτοκίνητο, έχασε τον έλεγχο και χτύπησε Ματατζή. Ο άνθρωπος αυτός είναι σήμερα κατηγορούμενος στο αυτόφωρο για “βαριά σωματική βλάβη” του Ματατζή!

Η εντολή προφανώς ήταν “ΤΣΑΚΙΣΤΕ ΤΟΥΣ!” και το μήνυμα προφανές: “ΝΑ ΜΗΝ ΤΟΛΜΗΣΟΥΝ ΝΑ ΞΑΝΑΠΑΤΗΣΟΥΝ ΣΤΟ ΒΟΥΝΟ”. Ο στόχος δεν ήταν απλά να διαλύσουν τη διαδήλωση, αυτό το έχουν ξανακάνει, δακρυγόνα και πλαστικές σφαίρες είναι υπεραρκετά απέναντι σε ανθρώπους που δεν είναι εξοπλισμένοι να τα αντιμετωπίσουν. Η επίθεση των ΜΑΤ στους διαδηλωτές που έφευγαν ήταν οργανωμένο δολοφονικό σχέδιο, δεν υπάρχει άλλος τρόπος να το περιγράψω, αν αυτά τα αφιονισμένα κτήνη είχαν όπλα είναι σίγουρο ότι θα τα είχαν χρησιμοποιήσει.

Έγιναν 15 συλλήψεις, τυχαίες συλλήψεις, δηλαδή όποιον κατάφερναν να πιάσουν. Το βράδυ στον Πολύγυρο, ο Διοικητής της Αστυνομίας, Ταξίαρχος κ. Παπουτσής, πήγε στο Νοσοκομείο Πολυγύρου όπου βρίσκονταν πολλοί από τους χτυπημένους διαδηλωτές και ζητούσε ονόματα. Οι γιατροί, προς τιμήν τους, επικαλέστηκαν το ιατρικό απόρρητο και δεν έδωσαν ονόματα. Χούντα.

Η λέξη “Χούντα” δεν έρχεται τυχαία στο μυαλό. Σήμερα δικάζονται στον Πολύγυρο οι 15 συλληφθέντες με την αυτόφωρη διαδικασία και με την κατηγορία της “στάσης”, δηλαδή της βίας κατά του Κράτους. Άρθρο 170 του Ποινικού Κώδικα. Η κατηγορία αυτή έχει να απαγγελθεί από την εποχή της Χούντας.

Στάση; Στάση εναντίον του Κράτους; Είναι η ιδιωτική εταιρεία το “Κράτος”; Είναι ο Μπόμπολας το “Κράτος”;

Τότε ένοχοι αυτού του εγκλήματος είμαστε όλοι. Οι 2500 άνθρωποι που ήμασταν χθες στις Σκουριές και η πλειοψηφία των κατοίκων της περιοχής μας που, αντίθετα από ότι λέει η προπαγάνδα, είναι ενάντια στα σχέδια της εταιρείας. Όλοι οι άνθρωποι που γνωρίζουν για το έγκλημα που πάει  να γίνει, συμπαραστέκονται στον αγώνα μας και αν βρίσκονταν στη Χαλκιδική θα ήταν σίγουρα μαζί μας στο βουνό. ΟΛΟΙ.

Αν αυτό είναι το “Κράτος” μας, τότε ναι, είμαστε όλοι ένοχοι “στάσης”.

English

I am sitting in front of my pc trying to organize my thoughts while at the same time trying to overcome the shock I am under. Its impossible…No matter what kind of language I will use, how much superlative expressions I will put in the paper,  is still difficult  for me to express myself the way I would like to. Hence, I will try to be as simple as possible describing the facts that I experienced and hoping that people will be able to understand.

The yesterday’s demonstration was maybe the biggest regarding the mines and for sure one of the biggest in the Chalkidiki region. More than 2000 people coming from the surrounding area but also from even more far away like Thesaloniki, Kilkis, Thrace gathered in Ieriso, where the car cortege started its course towards Skouries. It was the first time that young people joined our struggle coming from villages apart from Ierisso (where it is considered the ‘’heart’’ of our movement).People from M.Panagia, Ammouliani, Ouranoupoli, Nea Roda, Metaggitsi, Gomati, Ormylia, N.Moudania, Polygiros, Plana, even from the villages that have workers at the gold mines (Stratoniki, Stageira, Paleochori) ignored the propaganda and joined hands.

We left the cars just before the crossroad leading to Skouries (place called ‘’Hontro Dentro’’) and started our march. At about 300 meters distance there were many police vehicles, policemen and about 200-250 miners (in a counter-demo) walking slowly towards us along with the police which was escorting them. I was wondering why the police wasn’t stopping the possible meeting of the two marches. Did they want to promote the fight between us? After a while they retreated realising how much bigger was our demo and we continued our course to Skouries.

The road to Skouries was not blocked by the riot police (as they did several times in the past) but we were informed that about 4 squads were waiting for us in the village.We kept walking the next 8 kms passing through the beautiful forest that they plan to destroy. A small group of 200 remained in Hontro Dentro in order to prevent riot police to coming from behind. Recalling today the brutality of the police, this plan sounds naïve…

When we finally arrived in the village, a wall of policemen was blocking the public road in front of the company’s premises. Behind these policemen they were standing riot policemen and behind them company officials and ‘’secret’’ policemen. In order to keep the atmosphere calm, women stood in front and we all asked to let us pass. They denied completely. Standing in front of their shields we shouted slogans and tried to start a discussion with the policemen that showed no reaction or expression.

‘’We are your wives, your mothers, your sisters and we are protecting our land. We are fighting for our children and our future. Why do you hit us? What are you gonna say to your own kids when they ask you?’’

In our right hand in less than 20 meters we suddenly saw a fire coming out of the woods. The fire department along with several of the women run to put it out. What they realized was that the fire was prepared long before with woods cut and put aside. It was an obvious provocation. The woman that started to shout about it she is now in the hospital of Polygiros with a broken leg by the riot police.

It was getting dark when the police decided to get rid of us. The attack was ordered without any previous assault or provocation from our side. They started throwing a huge number of teargases, screaming ‘’bitches’’ ‘’fagots’’ chasing and beat the ones left behind. I could not run so I entered the woods. I was lying down inside a cloud of teargases with riot policemen walking around me. As soon as managed to escape from them, I joined small group of demonstrators who they were ready to return back with a small truck. There was also a young boy badly beaten in the ribbons.

They were after us for at least 2kms. Cars belonging to demonstrators were transferring as many people as they could. When I reached Hontro Dentro I saw a burning tree standing in the middle of the road as a barricade in order to prevent the riot police coming from the opposite direction. Did I feel sorry for the burning tree? Of course not. I feel sorry for the dozens of thousands of trees that this company is cutting down and is protected by the police. Today* I read in the blog of the company’s supporters the ridiculous title ‘’Shocking! The ‘’ecologist’’ activists cut down and burned a tree in order to turn it in a barricade!’’. None of them though was shocked from the everyday cutting of trees by the company nor by the 4 big trees that they cut and placed in the middle of the road to prevent our last month marching.

While we were waiting in Hontro Dentro everyone to return safe from the mountain, we saw riot police running towards us from the same path that we had used. ‘’There was no way for them to run so fast till here’’ we wondered. Later we found out that these were new squads coming from a different road.

This was the last image that my camera captured. What followed is hard to describe…Like mad dogs they started attacking everyone and throwing tons of teargases. Women were pulled by their hair, people were beaten while they were trying to  enter their own cars and whoever was lying down were trampled violently. The cars could not move fast due to the big number of demonstrators and the traffic jam. Many drivers collided. The riot police was running among the cars, breaking glasses, opening the doors furious and kicking everyone out. One of them saw me wearing a surgery mask and tried to open my door calling me ‘’bitch’’.

I saw with my own eyes a policeman breaking a glass and throwing a teargas INSIDE THE CAR! The interior of the car turned black from the smoke and the driver was thrown out and beaten. They did the same in many cars. One of the drivers lost control of the car and hit a riot-policeman. This person was arrested and today is charged with ‘’ grievous bodily harm’’!

Without any doubts I claim that the police order was ‘’SMASH THEM SO THEY WILL NOT RETURN TO THE MOUNTAIN’’. They didn’t want just to disperse the mobilization (this is anyway easy for them with the plastic bullets and the teargases while we were not prepared).Their attack (as we were departing from the place and we were no harm to them) is an organized crime (there is no other way for me to describe it) and I am sure that if they had guns they would have used them.

Around 15 from us were arrested. The chief police officer Mr Papoutsis visited the hospital in Polygiros (where many of the injured were treated) and requested their names. The doctors (to their credit) refused. Junta…

This word comes in my mind not without a reason. Today* the 15 arrested demonstrators will face the court (under flagrant) accused of ‘’revolt’’ against the State. This is article 170 of our Penal Code. Noone has been accused with this since the dictatorship.

Revolt? Against the State? Is a private company the ‘’State’’? Is Mr Bobolas the ‘’State’’?

Then we are all guilty. All the 2500 people that gathered in Skouries and the majority of the citizens that is against the company’s plans. Everyone in the country who is aware of the crime that is about to be committed in our mountain forest is supporting us and they would have been here with us if they could. EVERYONE

If this is our ‘’State’’ then we are all guilty of ‘’revolt’’.